Rocío

alles is alleen maar wit
ik kan de code niet kraken
het lukt niet ik vind
het groen niet in je ogen
geen woorden onder het bed
ik heb alleen wat niet meer is
hier is alles alleen maar wit
ik wil je aanraken maar je bent er niet
er ligt geen briefje onder de deur
geen chemische afdruk
van ons leven in kleuren
je rode [...]

?

Mensen vragen me of ik nog schrijf. Of ik nu ga stoppen omdat mijn erasmusavontuur voorbij is. Het antwoord is dat ik het allemaal niet zo goed weet. Ik wil zeker nog schrijven. Ik heb alleen wat tijd nodig. Hier in Gent kan ik moeilijk schrijven wat ik allemaal doe. Dat ik bijvoorbeeld al drie [...]

Epiloog

Het verhaal was hier eigenlijk al gedaan. Erasmus was afgelopen. En dan onverwacht blijkt er toch nog een epiloog te zijn, een aanhangsel, een ps waardoor alles plots op zijn pootjes terecht komt.
Het was gisteren toen ik na eeuwen nog eens mijn hotmailadres checkte en zag dat één der 269 ongelezen mails één van Pepe [...]

Despedida

Het is eindelijk tot me doorgedrongen dat het onmogelijk is om nog foto’s op deze blog te plaatsen zoals ik vroeger deed. Bij deze verwijs ik u door naar het fotoalbum:
http://www.facebook.com/album.php?aid=2018062&id=1105011699&l=e69d3
(de link is voor iedereen toegankelijk, je hoeft geen facebook te hebben)

Daarop staan de foto’s van het afscheid van Granada. Een afscheid dat ik [...]

Zucht

Het is gedaan. Valiezen gemaakt. Afscheid genomen. Gewandeld in de Granadese zon. Foto’s genomen bij het standbeeld bij Mariana Pineda. Nog niet gehuild. Nog niet. Morgen 24 uur onderweg.
Ik ben een beetje sprakeloos.
Ik ga naar een afscheidsfeestje bij Jaime en Marieke.
Het is Valentijn en ik neem afscheid van een geliefde. Zucht.

Granada

Ik had weinig geleerd, onrustig geslapen. Ik was verstrooid opgestaan en met angst de aula binnengewandeld. Wat als ze nu dat ene boek vroeg dat ik niet gelezen had. Ik grapte nog zenuwachtig tegen Sarah en Jaime dat het pas cool zou zijn als ze gewoon vroeg: schrijf wat je wil. Dat dat het enige [...]

Bushalte

Na die uiterst confronterende ontmoeting met de moderne Lorca zijn er nog wel een hoop aantal dingen gebeurd. Zo zijn we die avond met Vincent, Sarah, Jaime, Marieke en Eva nog maar eens in de Madroñera tapas gaan eten. De bar zelf wordt uitgebaat door een Argentijn die zijn muren vol heeft hangen met kaders [...]

Moderne Lorca

Het is zaterdag. De zon schijnt. Ik ben moe. Het is gedaan. Het woord melancholie komt spontaan in me op hoewel ik meer van verdriet hou, omdat dat eerlijker klinkt.
Ik kreeg het examen in mijn handen en zag dat het goed was. Mariana Pineda. Ik heb gewoon even mijn trabajo samengevat. La casa de Bernarda [...]

Federico

Het is laat. Ik ben moe. Ik drink sojamelk en aanschouw mijn rommelige kamer. Pepe heeft me zijn notities nog eens gestuurd maar het doet pijn om ze te lezen. Omdat het zo is moeten aflopen. We praten niet meer. En het doet er allemaal niet meer toe maar het is toch jammer. Straks zal [...]

Azerty-schat

Vanop de computer van ons aller jarige Sarah bericht ik u omtrent de laatste highlights uit mijn bestaan. Gisteren is mijn computer gestorven met nog een groot deel van de Granada-foto’s er nog steeds op. Dit werd ik pas een half uur geleden gewaar en zij die mij kennen zullen niet veel moeite hebben zich [...]