Update over het leven in Gent.
Vandaag en gisteren honderd procent de lessen meegevolgd. Een compleet nieuwe ervaring. Daarnet nog eens gelachen tot de tranen in mijn ogen prikten. Dat was lang geleden en het deed deugd.
Gisteren met z’n vijven nog eens gemoedelijk in Het Salon neergestreken. De kleine en grote persoonlijke drama’s even proberen vergeten en genieten van koffie en gezelschap.
De cultuurcheques zijn op. Onvoorstelbaar. Op de weg terug van de Therminal zag ik overal vuile gedoopte kinders. Degoutant.
Daarnet reed overal de politie rond. Er zijn blijkbaar extreem-links en -rechtse betogingen.
In mijn gebouw wordt momenteel een cantus gehouden. Overal stinkt het naar bier.
De schattige jongen die in Het Paard van Troje werkt heb ik daar al weken niet meer gezien. Herman Brusselmans wel, en zijn vrouw en hond.
Er is veel rook in de Spinnekop maar het volkje bevalt me er wel, alsook de cafébaas en de bloemetjes die in de Roomer drijven.
In Delhaize Ledeberg kocht ik lukraak ingrediënten voor mijn etentje van morgen. Prei. Verse blaadjes spinazie. Broccoli. Champignons. Room. Geraspte kaas. Gemarineerde varkensreepjes. Een fles Bordeaux. Iemand een idee voor een gerecht?
Het is na middernacht. Mijn ogen prikken van de rook. Ik denk toch dat ik me ergens voldaan voel al weet ik niet waarom. Gisteren zei de bulgaar you are beautiful en ik dacht maar wat doet het ertoe als je toch niet van me houdt.
Morgen mag het een vredevolle dag worden.
