Woorden
nee
we schrijven al lang geen gedichten meer
de woorden komen niet meer aangestormd
ze slenteren wat
ze blijven soms haperen
aan uitstekende liefdes
en middelmatige herinneringen
ze slaan een praatje
met vroegere zinspelingen
maken allusies op de toekomst
met een brompot uit het verleden
en wanneer ze mijn handen bereiken
zijn ze uitgeput
of erger nog
helemaal veranderd
wij zijn niet meer wie wij vroeger waren
parmantig halen zij hun neus op
probeer het later nog eens
hun blik spreekt boekdelen
die de mijne niet zijn
*
Ik heb het moeilijk met november. Zelfs als de zon schijnt en de wolken zachtjes voorbijzweven. Ik heb het moeilijk met mezelf. Zelfs wanneer ik die jeans met de vlinders op mijn kont draag en een boek lees over toeval en geluk. Ik heb het moeilijk met de ongrijpbaarheid van mijn dromen en de afdruk die de liefde achterliet in mijn hart. Ik heb het moeilijk met woorden die niet zo vlot komen als ik zelf zou willen. Gisteren beet ik in een delicieuze wafel en ik had teveel gedachten. Ik weet nochtans dat de oplossing altijd om de hoek ligt, daar waar we ze net niet zien.
