Duikboten

Het is moeilijker dan ik dacht, zo een naam verzinnen voor een nieuwe blog. In het Nederlands dan wel. Ik studeer namelijk geen Spaans meer. En ik ben ook niet meer gek op een meisje dat alles in het Frans en in het roze deed. Onderwijl maak ik niet veel noemenswaardigs mee maar wil ik toch wat schrijven. Om mijn vingers te oefenen. Om mijn virtuele keel te schrapen. Kuch. Kuch.

Eén maand lang moet ik elke dag bewust flossen. Dat zei de tandarts. Dan zul je je plots raar voelen als je het daarna niet doet. En dan zul je ook geen gaatjes meer krijgen dacht hij er vast en zeker bij. Ik vond het een slim idee en besloot het toe te passen op een ander deel van mijn leven. Eén maand lang zal ik me bewust niet ergeren aan mensen en situaties. En dan zal ik me daarna hopelijk raar voelen als ik het wel weer eens doe.

Vandaag vroeg niemand naar mijn naam en de enige knappe man was de veertig ver gepasseerd maar ik kreeg toch genoeg fooi voor een pak frieten met stoofvleessaus en een kusje van mijn geliefde. Ik reageer hiermee op wat tegenwoordig mijn ‘kleine zusje’ genoemd wordt. Het meisje dat schrijft en met de mooie verhalen gaat lopen. Het is haar van harte gegund. U ook, uiteraard, beste lezer, en wel hier. Trots, troost en liefde zoeken en vinden altijd hun juiste moment. Leest en oordeelt u zelf.

Met mij gaat alles overigens goed. Ik schrijf u vanuit het grote bed onder het dakraam, met wat Trixie Whitley op de achtergrond en de wetenschap dat ik groter geworden ben dan ik ooit had durven dromen. Er is wel heel  veel plaats hier, nu mijn geliefde in zijn eigen huis gebleven is. Maar zijn geur hangt hier nog, zijn laptop slaapt naast de mijne en het kleur van zijn ogen brandt nog na op mijn netvlies.

Vergeeft u mij de schijnbare doelloosheid van deze tekst en de hoop ongevraagde weetjes waarmee ik u opzadel. Er zit iets groots aan te komen. Althans dat denk ik, elke ochtend, wanneer ik de voordeur achter me dichttrek en de hobbelige keien tegemoet fiets. Het avontuur loert om de hoek en mijn neus is bijna bevroren, hier in dit zolderkamertje.

Slaap zacht, en moge u ook over duikboten dromen.

Explore posts in the same categories: geblaat en wol wol wol, zomaar woorden