Woorden

nee
we schrijven al lang geen gedichten meer
de woorden komen niet meer aangestormd
ze slenteren wat
ze blijven soms haperen
aan uitstekende liefdes
en middelmatige herinneringen
ze slaan een praatje
met vroegere zinspelingen
maken allusies op de toekomst
met een brompot uit het verleden
en wanneer ze mijn handen bereiken
zijn ze uitgeput
of erger nog
helemaal veranderd
wij zijn niet meer wie wij vroeger waren
parmantig halen zij hun [...]

De nar

Zullen we deze keer onze dromen delen?
Zullen we ze bijeenschrapen op buiken en benen?
Zullen we voor één keer deuren kapotslaan
monologen aanhoren tot onze lippen smelten
te veel en te vroeg en te mooi om aan onze kant te staan.
Het is geen bloed dat langs de muren stroomt.
Rood is de verf waarmee hij twee namen vermengt
en weigert [...]

Lente

koningen knikken aan de muur
een man spreekt woorden die ik niet begrijp
het trilt in mijn binnenzak
de toekomst keert terug naar
wat ik vroeger was en nooit wilde zijn
het was een verre kus die ons de das om deed
maar wie of wat zijn wij om dat te begrijpen
wij zal ooit het leven van twee lippen onderscheiden
wie zal [...]

Zonsondergang 1313

Raak mij aan.
De champagne loopt leeg
in monden die even eerder
elkaar nog mooier vonden.
Verslind mij.
Ogen vallen dicht en
dichter tegen de horizon
wandelen tranen tussen
twee paar wimpers.
Vergeet de regels.
Wij zijn twee keer meer
wanneer we vrolijk zijn
en nachten bevechten
met ons lijf.
Boeken zullen ons niet redden
maar we doen het zelf en breken
wekkers kloppen angst uit
roze lakens en vinden elkaar
in die [...]

Rocío

alles is alleen maar wit
ik kan de code niet kraken
het lukt niet ik vind
het groen niet in je ogen
geen woorden onder het bed
ik heb alleen wat niet meer is
hier is alles alleen maar wit
ik wil je aanraken maar je bent er niet
er ligt geen briefje onder de deur
geen chemische afdruk
van ons leven in kleuren
je rode [...]

Klein en simpel

Ooit stuurde ik mijn gedichten, alle vuilnis uit de uithoeken van mijn harde schijf, alle woorden die ik ooit in documenten verzamelde, naar een jonge dichter. Hij las en oordeelde en nooit meer kon ik mijn woorden opnieuw bekijken. Tot nu. Tot ik nu in een hoekje van dit tijdelijke kot de papieren vond waarop [...]

Vuur

willen de woorden komen
als het onheil in de nacht
verdwalend in sporen die
honden maakten in de sneeuw
willen ze zacht binnenkomen
- de deur staat op een kier -
hun wollen schoenen uittrekken
beleefd hun beurt afwachten
maar willen ze dan alsjeblieft
van wal steken onverwacht
de kamer vullen met hun
dikke zinnen volslanke klanken
en vuur

het is te koud om sprakeloos te zijn

[...]

Held

ik mag niet huilen ik mag niet teveel
nadenken ik moet leven en bij een glaasje wijn
het herenspel spelen niet aan jou denken
niet over jou schrijven want dat vind je niet leuk
ik moet weten wat ik wil maar je kan niet zeggen
wat je weet of niet en of je me ziet graag of niet
ik mag geen [...]

Vlek

hij praat met haar
wisselt woorden en
meer schrijft ze
per ongeluk tussen
mijn verhaal
traag trekt haar
naam een vlek
op mijn vergeten
hij praat in zijn taal
wij zijn doof en blind
voor harde vragen
wie is zij
en wat deed ze
aan jouw lippen?

Voor M.

in één klap
in een handomdraai
op slag verliefd
in één klap verloren
handen op de rug
gedraaid op slag
met één slag door
de kamer gesleurd
gestreeld door
de harde hand
van onmacht
zij huilt
hij slaat
tilt